زمانی که اولین نشانه های دندان در آوردن برای یک کودک 4 تا 6 ماهه پدیدار میشود، زمانی که آن مرواریدهای کوچولو که با کلی درد و و گاهی با سرفه برای کوچولوی نازشما پدیدار میشود، زمانی است که آش دندونی را باید برایش بپزید.
این آش در همه جای ایران پخته می شود و با اسم های مختلفی شناخته می شود. مردم تبریز به این آش "دیشلیق" میگویند و بعضی جاهای دیگربه آن "دندان ترکون" میگویند. اما به طور عام این آش به آش دندونی معروف است.
مادر کودک این آش را درست میکند و هم به کودک عزیزش میده و هم به آشنایان و همسایگان و در عوض این همسایه ها برای کودک اسباب بازی و حتی گاهی دندونی هدیه مبی آورند.
زیبا ترین بخش این مراسم، هدیه دادن است، که این کوچولوی خوش شانس کلی لباس و اسباب بازی هدیه می گیرد.
طرز تهیه ی این آش به این شکل است:
تمام حبوبات را چند ساعتی خیس می كنیم تا كمی نرم شوند و نفخ آنها گرفته شود.
سپس تمام حبوبات را به همراه گندم در قابلمه ریخته و می گذاریم بپزد.
پس از اینكه حبوبات کمی نرم شد، آب گوشت را اضافه كرده و می گذاریم با حبوبات بپزد و خوب لعاب بیاندازد.
آش را باید مرتب هم بزنیم تا ته نگیرد و گندم كاملا نرم شود و اصطلاحا قوام بیاید.
وقتی آش خوب لعاب دار شد، یك قاشق پیاز داغ و نمك را اضافه می کنیم. و صبر می کنیم تا نیم ساعت دیگر بپزد.
در آخر آش را در ظرف می ریزیم و با بقیه پیاز داغ روی آن را تزئین و سرو می كنیم.
بعضی ها هم داخل این آش بادام و یا خلال پسته و یا گردو و یا کشکش می ریزند که باعث بیشتر مقوی شدن این آش می شود.
جالب است بدانید هموطنان ارمنی مان هم این آش را دارند که در مراسمی به اسم " آدام هادیک" به معنی"دندون درآوردن " پخته می شود. .در این مراسم برای کودکی که تازه صاحب دندان شده، اسباب بازی هایی آورده میشود. روی این اسباب بازی ها اسامی مشاغل مختلف را می نویسند و می گذارند که خود بچه اسباب بازی را انتخاب کند باین ترتیب حدس می زنند که کودک در آینده چه شغلی انتخاب خواهد کرد.
آیا در شهر شما هم چنین مراسمی وجود دارد؟ از چگونگی انجام آن برای ما و دوستان تان بنویسید.
این مطلب را به اشتراک بگذارید
نظرات
برا عملم دعا كنيد باي
نه تورو خدا برام دعا كنيد زنده بمونم هنوز خيلي ارزو ها دارم
شما هم آقا مصطفي شمرات رو تو اين سايتا نذار
باي
من تو سرم تومور دارم الهي زير عمل بمير خدا منو ميبري بيش مامان بابام؟
ما وقتی بچمون در حال دندون دراوردنه بهش پسته ی دهن بسته میدیم که با دندوناش بشکنه(شوخی)
من ب بجه هام اكر ازدواج كردم ك اميدي ندارم ناركيل ميديم با دندون بخوره
رد پاي دزد دهكده ي ما بر روي برف
!چقدر شبيه چكمه هاي كدخداست
به روی خستگی های زنی
که کاغذهایش را
از نام تو سیراب می کند
انقدر با تو زیسته ام
... در خود
که ترانه هایم
ذکر ترا می گویند
آی سرزمین دور از این جهان و
ان جهان من
به اعتماد با من اغاز کن
بگذار راز نهان تو باشم
....
دست بگذار به روی خستگی هایم
آه اگر که مال تو باشم
مكن شادي كه شادي هم نيرزد
باد خنک از جانب خوارزم وزانست
آن برگ رزان بین که بر آن شاخ رزانست
گویی به مثل پیرهن رنگرزانست
دهقان به تعجب سر انگشت گزانست
کاندر چمن و باغ ، نه گل ماند و نه گلنار
.............../
پاییز مبارک
in matlabetun vaghean haghighat dare man ghashang yadame baraye baradaram hamin karo mikardan \
?
عسییییییییییسم, جیگره !!!!